As jy wil oorleef, moet jy sterk en slim wees

Lank, lank gelede was daar drie boesemvriende: Mnr. Yster, Mnr. Glas en Mnr. Suurgroente. Mnr. Yster was van yster gemaak, Mnr. Glas van glas, en Mnr. Suurgroente van ingelegde komkommers. Hulle was arm mense wat nie kon werk nie, en hulle het in ’n klein huisie langs die groot kasteel van die ghoel gewoon.

Hulle is na die ghoel se kombuis om te eet en het daarna terug na hul klein huisie gegaan. Maar eendag, terwyl hulle besig was om te eet, het die ghoel se vrou hulle in die kombuis gesien. Sy was woedend en het gesê hulle moenie weer daar kom nie.

Die volgende dag het hulle terugkeer en weer in die kombuis begin eet, maar sy het hulle gesien, en hierdie keer was sy briesend. Hulle het gehardloop, maar sy het hulle agternagesit, en hierdie keer het sy Mnr. Glas gevang en op hom geblaas. Mnr. Glas het in die lug opgewaai, neergeval, in stukke gebreek en gesterf. Sy vriende was hartseer, maar hulle kon niks vir hom doen nie.

Die dag daarna het Mnr. Yster en Mnr. Suurgroente weer gegaan en begin eet, maar sy het hulle weer agternagesit. Hulle het weggehardloop, maar sy het hulle gejaag en hierdie keer Mnr. Suurgroente gevang. Sy het op hom geblaas, hy het in die lug opgewaai en neergeval, toe het hy geknak en gesterf. Mnr. Yster was baie hartseer en woedend, en hy wou wraak neem.

Die volgende dag het Mnr. Yster na die ghoel se kombuis gegaan en begin eet. Sy het hom gesien en gevra of hy soos sy vriende wil sterf. Mnr. Yster het gesê sy kan hom nie doodmaak nie. Toe het sy op hom geblaas en Mnr. Yster het in die lug opgewaai en neergeval, maar hy het nie gesterf nie, want hy was van yster gemaak. Toe het sy harder as die eerste keer geblaas, maar hy het steeds nie gesterf nie. Sy het nog ’n keer probeer, maar hierdie keer, terwyl sy op hom blaas, het haar mond oopgeskeur en Mnr. Yster het haar uitgelag.

Sy is na die kleremaker om haar mond weer aanmekaar te laat werk. Daarna het sy na Mnr. Yster se klein huisie gegaan en na hom geroep: "Kom hierheen as jy ’n sterk man is!" Mnr. Yster het uit sy klein huisie gekom, en sy het weer op hom probeer blaas, maar haar mond het weer oopgeskeur. Mnr. Yster het haar uitgelag. Sy was baie kwaad en het weer na die kleremaker gegaan om haar mond aanmekaar te laat werk.

Sy kon hom dus nie doodmaak nie, maar sy het besluit om hom te vang as hy na haar kombuis kom. Die volgende dag het Mnr. Yster na die kombuis gegaan, maar die ghoel se vrou het hom gevang, in ’n sterk sak gesteek en die sak met ’n galgtou vasgebind. Sy het haar dogter Memona aangewys om op Mnr. Yster te pas.

Die ghoel se vrou wou Mnr. Yster gaarmaak en haar hele familie nooi om hom te kom eet. Sy het vir haar dogter gesê sy moet mooi oppas dat sy nie die sak oopmaak nie. Toe het sy die huis verlaat om haar familie vir aandete te gaan nooi.

Mnr. Yster het gehoor sy wil hom eet. Hy het gewonder hoe hy uit die sak kon kom. Hy het hardop aan kougom begin kou en gesê: "Rooi kougom, mmmm, jommie jommie! Groen kougom, mmmm, jommie jommie! Blou kougom, mmmm, jommie jommie!", en dit baie keer herhaal. Gelukkig was die ghoel se dogter (Memona) lus vir kougom, en sy het Mnr. Yster gevra om vir haar ’n stukkie te gee.

Mnr. Yster het gesê hy kan haar nie kougom gee nie, want die sak is vasgebind. Hy het gesê sy kan ’n klein gaatjie in die sak maak, maar sy het gesê sy kan nie, want haar ma het haar beveel om die sak nie oop te maak nie. Mnr. Yster het toe ’n minuut gewag en weer herhaal: "Rooi kougom!!! mmmm, jommie jommie! Groen kougom!!!! mmmm, jommie jommie! Blou kougom!!!!! mmmm, jommie jommie!" Uiteindelik het sy ja gesê, sy sal ’n klein gaatjie maak.

Sy het ’n klein gaatjie gemaak en gesê: "Gee my asseblief ’n stukkie kougom." Maar Mnr. Yster het gesê hy kry nie die kougom uit nie, want die gaatjie is te klein. Toe het sy dit groter gemaak en gevra: "Gee jy my nou die kougom, asseblief?", maar hy het weer gesê: "Nee, ek kan nie, die gat is nie groot genoeg nie!" Sy het die gat nog groter gemaak, maar Mnr. Yster het eers ingestem toe die gat groot genoeg was dat hy daardeur kon uitkom.

Toe die ghoel se vrou met haar familie terugkom, het hulle die kos reeds op die tafel gesien. Die ghoel se vrou het gesê haar dogter is uitstekend, want sy het Mnr. Yster gaargemaak. Toe begin hulle eet.

Maar nadat hulle klaar geëet het, het die ghoel se vrou na die yskas gegaan, die vrieskas oopgemaak en haar dogter se kop gesien. Sy het gegil: "Nee-ee-ee-ee-ee?!????" en begin huil, maar Mnr. Yster het begin lag en weggehardloop na die dak van die ghoel se huis.

Sy het hom tot op die dak gevolg, maar Mnr. Yster het haar gespot en gesê: "Dit is Memona se hemp", en die hemp na haar toe gegooi. Sy het hysteries gehuil, toe sê hy: "Dit is Memona se rok", en gooi dit ook na haar. Toe sê hy: "Dit is Memona se onderbroek", en gooi dit ook na haar toe.

Uiteindelik het Mnr. Yster na ’n ver plek weggehardloop, tevrede in die wete dat hy wraak geneem het vir sy vriende se dood en dat die ghoel se vrou alles verloor het wat sy liefgehad het.

Die les van hierdie storie is: