Más mian leat teacht slán, caithfidh tú a bheith láidir agus glic

Fadó fadó, bhí triúr cairde dílse ann: An tUasal Iarann, An tUasal Gloine agus An tUasal Picil. Iarann a bhí san Uasal Iarann, gloine a bhí san Uasal Gloine, agus picil a bhí san Uasal Picil. Daoine bochta a bhí iontu nach raibh in ann obair a dhéanamh, agus bhí cónaí orthu i mbothán beag le hais chaisleán mór an ghúl.

Chuaigh siad isteach i gcistin an ghúl agus d'ith siad, agus ansin d'fhill siad ar a mbothán beag. Ach lá amháin, agus iad ag ithe, chonaic bean an ghúl iad sa chistin. Tháinig fearg uirthi agus dúirt sí leo gan teacht ann arís.

An lá dár gcionn d'fhill siad agus thosaigh siad ag ithe sa chistin, ach chonaic sí iad, agus an uair seo bhí fearg mhór uirthi. Rith siad, ach lean sí iad, agus an uair seo rug sí ar an Uasal Gloine agus shéid sí air. D'imigh an tUasal Gloine san aer, thit sé anuas, bhris sé ina smidiríní agus fuair sé bás. Bhí brón ar a chairde, ach ní raibh aon rud ab fhéidir leo a dhéanamh dó.

An lá ina dhiaidh sin, d'fhill an tUasal Iarann agus an tUasal Picil arís agus thosaigh siad ag ithe, ach lean sí iad arís. Theith siad uaithi, ach lean sí iad agus an uair seo rug sí ar an Uasal Picil. Shéid sí air agus d'imigh sé san aer, thit sé anuas, agus ansin bhris sé agus fuair sé bás. Bhí brón mór agus fearg ar an Uasal Iarann, agus theastaigh uaidh díoltas a bhaint amach.

An lá dár gcionn, chuaigh an tUasal Iarann go cistin an ghúl agus thosaigh sé ag ithe. Chonaic sí é agus d'fhiafraigh sí de ar mhaith leis bás a fháil mar a fuair a chairde. Dúirt an tUasal Iarann nach bhféadfadh sí é a mharú. Shéid sí air agus d'imigh an tUasal Iarann san aer agus thit sé anuas, ach níor fhuair sé bás mar iarann a bhí ann. Shéid sí níos láidre ná an chéad uair, ach fós níor fhuair sé bás. Rinne sí iarracht arís, ach an uair seo, agus í ag séideadh air, réab a béal agus rinne an tUasal Iarann gáire fúithi.

Chuaigh sí chuig an táilliúir chun a béal a fhuáil le chéile arís. Ina dhiaidh sin, chuaigh sí go bothán beag an Uasail Iarainn agus ghlaoigh sí amach air "Tar amach anseo más fear láidir thú!". Tháinig an tUasal Iarann amach as a bhothán beag, agus rinne sí iarracht séideadh air, ach réab a béal arís. Rinne an tUasal Iarann gáire fúithi. Bhí an-fhearg uirthi agus chuaigh sí chuig an táilliúir chun a béal a fhuáil le chéile arís.

Mar sin, ní raibh sí in ann é a mharú, ach shíl sí breith air nuair a thiocfadh sé chuig a cistin. An lá dár gcionn, chuaigh an tUasal Iarann go dtí an chistin, ach rug bean an ghúl air, chuir sí i mála láidir é agus cheangail sí béal an mhála le rópa crochadóra, agus roghnaigh sí a hiníon Memona chun faire a dhéanamh ar an Uasal Iarann.

Bhí sé ar intinn ag bean an ghúl an tUasal Iarann a chócaráil agus a teaghlach go léir a chur ar cuireadh chun é a ithe, agus dúirt sí lena hiníon go gcaithfeadh sí a bheith cúramach gan an mála a oscailt. Ansin d'fhág sí an teach chun a muintir a chur ar cuireadh le teacht chun dinnéir.

Chuala an tUasal Iarann í ag rá go raibh sí chun é a ithe. Bhí sé ag smaoineamh conas a d'fhéadfadh sé éalú as an mála. Thosaigh sé ag cogaint guma os ard agus dúirt sé "Guma dearg, mmmm, yum yum! Guma glas, mmmm, yum yum! Guma gorm, mmmm, yum yum!", rud a rinne sé arís agus arís eile. Ar an dea-uair, theastaigh guma coganta ó iníon an ghúl ( Memona ), agus d'iarr sí ar an Uasal Iarann giota guma a thabhairt di.

Dúirt an tUasal Iarann léi nach bhféadfadh sé aon ghuma a thabhairt di toisc go raibh an mála ceangailte. Dúirt sé léi go bhféadfadh sí poll beag a dhéanamh sa mhála, ach dúirt sí nach bhféadfadh, mar gur ordaigh a máthair di gan an mála a oscailt. D'fhan an tUasal Iarann nóiméad amháin, agus ansin dúirt sé arís "Guma dearg!!! mmmm, yum yum! Guma glas!!!! mmmm, yum yum! Guma gorm!!!!! mmmm, yum yum!". Faoi dheireadh dúirt sí go ndéanfadh sí poll beag.

Rinne sí poll beag, agus ansin dúirt sí "Tabhair giota guma dom, le do thoil". Ach dúirt an tUasal Iarann léi nach bhféadfadh sé an guma a fháil amach toisc go raibh an poll rómhaith beag, mar sin leathnaigh sí é agus d'fhiafraigh sí de "Anois, an dtabharfaidh tú an guma dom, le do thoil?", ach arís dúirt sé, "Ní féidir liom, níl an poll mór go leor!". Leathnaigh sí an poll níos mó fós, ach níor aontaigh an tUasal Iarann léi go dtí go raibh an poll mór go leor agus gur fhéad sé éalú tríd.

Nuair a d'fhill bean an ghúl lena muintir, chonaic siad an bia ar an mbord cheana féin. Dúirt bean an ghúl go raibh a hiníon thar cionn mar go raibh an tUasal Iarann cócaráilte aici, agus mar sin thosaigh siad ag ithe.

Ach tar éis dóibh críochnú ag ithe, chuaigh bean an ghúl go dtí an cuisneoir agus d'oscail sí an reoiteoir, agus chonaic sí ceann a hiníne. Scread sí "Ní hea, ÓÓÓÓÓÓ!?!????" agus thosaigh sí ag caoineadh, ach thosaigh an tUasal Iarann ag gáire agus rith sé suas ar dhíon theach an ghúl.

Lean sí suas ar an díon é, ach rinne an tUasal Iarann magadh fúithi agus dúirt sé "Seo léine Memona", agus chaith sé an léine chuici. Bhí sí ag caoineadh go hystéarach, agus ansin dúirt sé " Seo gúna Memona", agus chaith sé chuici é. Ansin dúirt sé "Seo brístíní Memona", agus chaith sé chuici iad freisin.

Ar deireadh, theith an tUasal Iarann go háit i bhfad i gcéin, sásta go raibh díoltas bainte amach aige as bás a chairde agus go raibh gach rud a thaitin léi caillte ag bean an ghúl.

Seo é moladh an scéil: