ប្រសិនបើចង់រស់រានមានជីវិត អ្នកត្រូវតែរឹងមាំ និងឆ្លាតវៃ

កាលពីយូរលង់មកហើយ មានមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធបីនាក់ គឺ លោកដែក លោកកញ្ចក់ និង លោកត្រសក់ជ្រក់។ លោកដែកធ្វើពីដែក លោកកញ្ចក់ធ្វើពីកញ្ចក់ ហើយលោកត្រសក់ជ្រក់ធ្វើពីត្រសក់ជ្រក់។ ពួកគេជាមនុស្សក្រីក្រដែលធ្វើការមិនកើត ហើយរស់នៅក្នុងខ្ទមតូចមួយក្បែរប្រាសាទធំរបស់យក្សខ្មោច។

ពួកគេទៅផ្ទះបាយរបស់យក្សខ្មោច ហូបអាហារ រួចត្រឡប់ទៅខ្ទមតូចរបស់ខ្លួនវិញ។ ប៉ុន្តែថ្ងៃមួយ ពេលកំពុងហូប ប្រពន្ធរបស់យក្សខ្មោចបានឃើញពួកគេនៅក្នុងផ្ទះបាយ នាងខឹងណាស់ ហើយប្រាប់ថាកុំមកទីនេះទៀត។

ថ្ងៃបន្ទាប់ ពួកគេត្រឡប់មកវិញ ហើយចាប់ផ្តើមហូបក្នុងផ្ទះបាយទៀត។ ប៉ុន្តែនាងឃើញពួកគេ ហើយលើកនេះនាងខឹងខ្លាំងណាស់។ ពួកគេរត់ គាត់ក៏ដេញតាម ហើយលើកនេះនាងចាប់បានលោកកញ្ចក់ រួចផ្លុំដាក់គាត់។ លោកកញ្ចក់ត្រូវបោកឡើងលើអាកាស រួចធ្លាក់ចុះមកបែកខ្ទេចខ្ទី ហើយស្លាប់ទៅ។ មិត្តភក្តិរបស់គាត់ព្រួយចិត្តណាស់ ប៉ុន្តែពួកគេគ្មានអ្វីអាចជួយគាត់បានទេ។

ថ្ងៃបន្ទាប់ទៀត លោកដែក និងលោកត្រសក់ជ្រក់ទៅម្តងទៀត ហើយចាប់ផ្តើមហូប ប៉ុន្តែនាងដេញតាមពួកគេទៀត។ ពួកគេរត់គេច ប៉ុន្តែនាងដេញតាម ហើយលើកនេះនាងចាប់បានលោកត្រសក់ជ្រក់ រួចផ្លុំដាក់គាត់ គាត់ឡើងទៅលើអាកាស រួចធ្លាក់ចុះមក ហើយបាក់ក្រេបស្លាប់ទៅ។ លោកដែកព្រួយចិត្ត និងខឹងសម្បារខ្លាំងណាស់ ហើយចង់សងសឹក។

ថ្ងៃបន្ទាប់ លោកដែកទៅផ្ទះបាយរបស់យក្សខ្មោច ហើយចាប់ផ្តើមហូប។ នាងឃើញគាត់ ហើយសួរថាតើគាត់ចង់ស្លាប់ដូចមិត្តភក្តិរបស់គាត់ដែរឬទេ។ លោកដែកឆ្លើយថានាងសម្លាប់គាត់មិនបានទេ នាងក៏ផ្លុំដាក់គាត់ លោកដែកឡើងទៅលើអាកាស រួចធ្លាក់ចុះមក ប៉ុន្តែគាត់មិនស្លាប់ទេ ព្រោះគាត់ធ្វើពីដែក។ ដូច្នេះនាងផ្លុំខ្លាំងជាងលើកទីមួយ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែមិនស្លាប់។ នាងព្យាយាមម្តងទៀត ប៉ុន្តែលើកនេះ ពេលកំពុងផ្លុំដាក់គាត់ មាត់របស់នាងក៏រហែក ហើយលោកដែកសើចចំអកដាក់នាង។

នាងទៅរកជាងកាត់ដេរ ឱ្យដេរមាត់របស់នាងឱ្យជាប់វិញ។ បន្ទាប់មក នាងទៅខ្ទមតូចរបស់លោកដែក ហើយស្រែកហៅគាត់ថា «ចេញមក បើអ្នកជាបុរសរឹងមាំ!»។ លោកដែកចេញពីខ្ទមតូចរបស់គាត់មក ហើយនាងព្យាយាមផ្លុំដាក់គាត់ ប៉ុន្តែមាត់របស់នាងរហែកម្តងទៀត។ លោកដែកសើចចំអកដាក់នាង។ នាងខឹងខ្លាំងណាស់ ហើយទៅរកជាងកាត់ដេរ ឱ្យដេរមាត់របស់នាងឱ្យជាប់ម្តងទៀត។

ដូច្នេះ នាងសម្លាប់គាត់មិនបាន ប៉ុន្តែនាងគិតចាប់គាត់ពេលគាត់មកផ្ទះបាយរបស់នាង។ ថ្ងៃបន្ទាប់ លោកដែកទៅផ្ទះបាយ ប៉ុន្តែប្រពន្ធរបស់យក្សខ្មោចចាប់គាត់ដាក់ក្នុងថង់រឹងមាំមួយ ហើយចងមាត់ថង់ដោយខ្សែពួរចងកមនុស្ស ព្រមទាំងជ្រើសរើសកូនស្រីរបស់នាង ឈ្មោះមេម៉ូណា ឱ្យយាមលោកដែក។

ប្រពន្ធរបស់យក្សខ្មោចចង់ចម្អិនលោកដែក ហើយអញ្ជើញគ្រួសារទាំងមូលរបស់នាងមកហូបគាត់។ ដូច្នេះនាងប្រាប់កូនស្រីថាត្រូវប្រយ័ត្ន កុំបើកថង់។ បន្ទាប់មក នាងចាកចេញពីផ្ទះទៅអញ្ជើញគ្រួសាររបស់នាងមកញ៉ាំអាហារពេលល្ងាច។

លោកដែកបានឮនាងនិយាយថានាងចង់ហូបគាត់។ គាត់គិតរកផ្លូវចេញពីថង់។ គាត់ចាប់ផ្តើមទំពារស្ករកៅស៊ូឮៗ ហើយនិយាយថា «ស្ករកៅស៊ូក្រហម ម្ម៉ម ឆ្ងាញ់ណាស់! ស្ករកៅស៊ូបៃតង ម្ម៉ម ឆ្ងាញ់ណាស់! ស្ករកៅស៊ូខៀវ ម្ម៉ម ឆ្ងាញ់ណាស់!» ដែលគាត់និយាយដដែលៗច្រើនដង។ មានសំណាងណាស់ កូនស្រីរបស់យក្សខ្មោច (មេម៉ូណា) ចង់បានស្ករកៅស៊ូ ដូច្នេះនាងសុំលោកដែកឱ្យស្ករកៅស៊ូមួយដុំ។

លោកដែកប្រាប់នាងថាគាត់ឱ្យស្ករកៅស៊ូមិនបានទេ ព្រោះថង់ត្រូវបានចងជាប់។ គាត់ប្រាប់ថានាងអាចធ្វើរន្ធតូចមួយនៅលើថង់ ប៉ុន្តែនាងឆ្លើយថានាងធ្វើមិនបានទេ ព្រោះម្តាយបានបញ្ជាមិនឱ្យបើកថង់។ ដូច្នេះលោកដែករង់ចាំមួយនាទី រួចនិយាយម្តងទៀតថា «ស្ករកៅស៊ូក្រហម!!! ម្ម៉ម ឆ្ងាញ់ណាស់! ស្ករកៅស៊ូបៃតង!!!! ម្ម៉ម ឆ្ងាញ់ណាស់! ស្ករកៅស៊ូខៀវ!!!!! ម្ម៉ម ឆ្ងាញ់ណាស់!» ទីបំផុតនាងយល់ព្រមថានឹងធ្វើរន្ធតូចមួយ។

នាងធ្វើរន្ធតូចមួយ រួចនិយាយថា «សូមឱ្យស្ករកៅស៊ូមកខ្ញុំមួយដុំ»។ ប៉ុន្តែលោកដែកប្រាប់នាងថាគាត់យកស្ករកៅស៊ូចេញមិនបានទេ ព្រោះរន្ធតូចពេក។ ដូច្នេះនាងពង្រីករន្ធ ហើយសួរគាត់ថា «ឥឡូវនេះ តើអ្នកនឹងឱ្យស្ករកៅស៊ូខ្ញុំទេ សូម?» ប៉ុន្តែគាត់ឆ្លើយម្តងទៀតថា «ទេ ខ្ញុំមិនអាចទេ រន្ធមិនទាន់ធំល្មមទេ!»។ នាងពង្រីករន្ធឱ្យធំជាងមុនទៀត ប៉ុន្តែលោកដែកមិនព្រមយល់ព្រមជាមួយនាងទេ រហូតដល់រន្ធធំល្មមឱ្យគាត់ចេញតាមរន្ធនោះបាន។

ពេលប្រពន្ធរបស់យក្សខ្មោចត្រឡប់មកវិញជាមួយគ្រួសាររបស់នាង ពួកគេឃើញម្ហូបអាហារនៅលើតុរួចជាស្រេច។ ប្រពន្ធរបស់យក្សខ្មោចនិយាយថាកូនស្រីរបស់នាងពូកែណាស់ ព្រោះបានចម្អិនលោកដែករួចហើយ ដូច្នេះពួកគេក៏ចាប់ផ្តើមហូប។

ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីពួកគេហូបរួច ប្រពន្ធរបស់យក្សខ្មោចទៅទូទឹកកក បើកកន្លែងបង្កក ហើយឃើញក្បាលកូនស្រីរបស់នាង។ នាងស្រែកថា «ទេេេេេ!?!????» ហើយចាប់ផ្តើមយំ ប៉ុន្តែលោកដែកចាប់ផ្តើមសើច ហើយរត់ទៅលើដំបូលផ្ទះរបស់យក្សខ្មោច។

នាងដេញតាមគាត់ទៅលើដំបូល ប៉ុន្តែលោកដែកចំអកដាក់នាង ហើយនិយាយថា «នេះជាអាវរបស់មេម៉ូណា» រួចគាត់បោះអាវនោះទៅឱ្យនាង។ នាងយំស្រក់ទឹកភ្នែកដោយខ្លោចផ្សា ហើយគាត់និយាយថា «នេះជារ៉ូបរបស់មេម៉ូណា» រួចបោះទៅឱ្យនាង។ បន្ទាប់មកគាត់និយាយថា «នេះជាខោក្នុងរបស់មេម៉ូណា» ហើយបោះទៅឱ្យនាងដូចគ្នា។

ទីបំផុត លោកដែករត់ទៅទីឆ្ងាយ ដោយពេញចិត្តដែលបានសងសឹកឱ្យមិត្តភក្តិដែលបាត់បង់ជីវិត ហើយប្រពន្ធរបស់យក្សខ្មោចបានបាត់បង់អ្វីៗទាំងអស់ដែលនាងស្រឡាញ់។

មេរៀនពីរឿងនេះគឺ៖