ຖ້າຢາກລອດ ຕ້ອງເຂັ້ມແຂງ ແລະ ສະຫຼາດ
ດົນນານມາແລ້ວ ມີເພື່ອນສະໜິດສາມຄົນຄື ທ່ານເຫຼັກ, ທ່ານແກ້ວ ແລະ ທ່ານໝາກດອງ. ທ່ານເຫຼັກເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ, ທ່ານແກ້ວເຮັດດ້ວຍແກ້ວ ແລະ ທ່ານໝາກດອງເຮັດດ້ວຍໝາກດອງ. ພວກເຂົາເປັນຄົນຍາກຈົນທີ່ເຮັດວຽກບໍ່ໄດ້ ແລະ ອາໄສຢູ່ໃນກະຕູບນ້ອຍຫຼັງໜຶ່ງຂ້າງປາສາດຫຼັງໃຫຍ່ຂອງຍັກ.
ພວກເຂົາໄປກິນເຂົ້າຢູ່ເຮືອນຄົວຂອງຍັກ ແລ້ວກັບມາກະຕູບນ້ອຍຂອງຕົນ. ແຕ່ມື້ໜຶ່ງ ຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງກິນຢູ່ ເມຍຂອງຍັກກໍເຫັນພວກເຂົາຢູ່ໃນເຮືອນຄົວ ນາງໂມໂຫ ແລະ ບອກວ່າບໍ່ໃຫ້ມາບ່ອນນີ້ອີກ.
ມື້ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາກັບໄປ ແລະ ເລີ່ມກິນໃນເຮືອນຄົວອີກ ແຕ່ນາງເຫັນພວກເຂົາ ແລະ ເທື່ອນີ້ນາງໂມໂຫຫຼາຍ. ພວກເຂົາແລ່ນໜີ ແຕ່ນາງໄລ່ຕາມ ແລະ ເທື່ອນີ້ນາງຈັບທ່ານແກ້ວໄດ້ ແລ້ວເປົ່າໃສ່ລາວ. ທ່ານແກ້ວລອຍຂຶ້ນໄປໃນອາກາດ ແລ້ວຕົກລົງມາ ແຕກເປັນຊິ້ນໆ ແລະ ຕາຍໄປ. ເພື່ອນໆຂອງລາວເສົ້າໃຈ ແຕ່ກໍບໍ່ສາມາດເຮັດຫຍັງໃຫ້ລາວໄດ້.
ມື້ຕໍ່ມາ ທ່ານເຫຼັກ ແລະ ທ່ານໝາກດອງກໍກັບໄປ ແລະ ເລີ່ມກິນອີກ ແຕ່ນາງກໍໄລ່ຕາມພວກເຂົາອີກ. ພວກເຂົາແລ່ນໜີ ແຕ່ນາງໄລ່ຕາມ ແລະ ເທື່ອນີ້ນາງຈັບທ່ານໝາກດອງໄດ້ ແລ້ວເປົ່າໃສ່ລາວ ລາວລອຍຂຶ້ນໄປໃນອາກາດ ແລ້ວຕົກລົງມາ ຫັກແຕກ ແລະ ຕາຍໄປ. ທ່ານເຫຼັກເສົ້າໃຈ ແລະ ໂກດແຄ້ນຫຼາຍ ແລະ ລາວຢາກແກ້ແຄ້ນ.
ມື້ຕໍ່ມາ ທ່ານເຫຼັກໄປເຮືອນຄົວຂອງຍັກ ແລະ ເລີ່ມກິນ. ນາງເຫັນລາວ ແລະ ຖາມວ່າຢາກຕາຍຄືກັບເພື່ອນໆບໍ. ທ່ານເຫຼັກເວົ້າວ່ານາງຂ້າລາວບໍ່ໄດ້ ນາງຈຶ່ງເປົ່າໃສ່ລາວ ທ່ານເຫຼັກລອຍຂຶ້ນໄປໃນອາກາດ ແລ້ວຕົກລົງມາ ແຕ່ລາວບໍ່ຕາຍ ເພາະລາວເຮັດດ້ວຍເຫຼັກ. ນາງຈຶ່ງເປົ່າແຮງກວ່າເທື່ອທຳອິດ ແຕ່ລາວກໍຍັງບໍ່ຕາຍ. ນາງລອງອີກ ແຕ່ເທື່ອນີ້ຂະນະທີ່ນາງກຳລັງເປົ່າໃສ່ລາວ ປາກຂອງນາງກໍແຕກ ແລະ ທ່ານເຫຼັກກໍຫົວຂວັນນາງ.
ນາງໄປຫາຊ່າງຕັດຫຍິບເພື່ອໃຫ້ຫຍິບປາກຄືນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ນາງໄປທີ່ກະຕູບນ້ອຍຂອງທ່ານເຫຼັກ ແລ້ວຮ້ອງເອີ້ນລາວວ່າ "ອອກມານີ້ ຖ້າເຈົ້າເປັນລູກຜູ້ຊາຍແທ້!". ທ່ານເຫຼັກອອກມາຈາກກະຕູບນ້ອຍຂອງລາວ ນາງຈຶ່ງລອງເປົ່າໃສ່ລາວ ແຕ່ປາກຂອງນາງກໍແຕກອີກ. ທ່ານເຫຼັກຫົວຂວັນນາງ. ນາງໂມໂຫຫຼາຍ ແລ້ວກໍໄປຫາຊ່າງຕັດຫຍິບເພື່ອຫຍິບປາກຄືນອີກເທື່ອ.
ນາງຂ້າລາວບໍ່ໄດ້ ແຕ່ນາງຄິດວ່າຈະຈັບລາວເມື່ອລາວມາທີ່ເຮືອນຄົວຂອງນາງ. ມື້ຕໍ່ມາ ທ່ານເຫຼັກໄປເຮືອນຄົວ ແລະ ເມຍຍັກກໍຈັບລາວໄດ້ ແລ້ວໃສ່ລາວໃນກະສອບທີ່ແຂງແຮງ ມັດກະສອບດ້ວຍເຊືອກແຂວນຄໍ ແລະ ນາງເລືອກລູກສາວຂອງນາງຊື່ ເມໂມນາ ໃຫ້ເຝົ້າທ່ານເຫຼັກ.
ເມຍຍັກຢາກແກງທ່ານເຫຼັກ ແລະ ເຊີນຄອບຄົວທັງໝົດມາກິນລາວ ນາງຈຶ່ງບອກລູກສາວວ່າຕ້ອງລະວັງຢ່າເປີດກະສອບ. ແລ້ວນາງກໍອອກຈາກເຮືອນໄປເຊີນຄອບຄົວມາກິນເຂົ້າແລງ.
ທ່ານເຫຼັກໄດ້ຍິນນາງເວົ້າວ່າຢາກກິນລາວ. ລາວຄິດວ່າຈະອອກຈາກກະສອບໄດ້ແນວໃດ. ລາວຈຶ່ງເລີ່ມຄ້ຽວໝາກຢາງດັງໆ ແລະ ເວົ້າວ່າ "ໝາກຢາງສີແດງ ມ໊ມມມ ແຊບໆ! ໝາກຢາງສີຂຽວ ມ໊ມມມ ແຊບໆ! ໝາກຢາງສີຟ້າ ມ໊ມມມ ແຊບໆ!" ເວົ້າຊ້ຳຫຼາຍເທື່ອ. ໂຊກດີທີ່ລູກສາວຂອງຍັກ ( ເມໂມນາ ) ຢາກກິນໝາກຢາງ ນາງຈຶ່ງຂໍໃຫ້ທ່ານເຫຼັກແບ່ງໝາກຢາງໃຫ້ຊິ້ນໜຶ່ງ.
ທ່ານເຫຼັກບອກນາງວ່າໃຫ້ບໍ່ໄດ້ ເພາະກະສອບຖືກມັດຢູ່. ລາວບອກວ່ານາງເຈາະຮູນ້ອຍໆໃສ່ກະສອບໄດ້ ແຕ່ນາງເວົ້າວ່າເຮັດບໍ່ໄດ້ ເພາະແມ່ຂອງນາງສັ່ງບໍ່ໃຫ້ເປີດກະສອບ. ທ່ານເຫຼັກຈຶ່ງລໍຖ້າຢູ່ນາທີໜຶ່ງ ແລ້ວເວົ້າຊ້ຳອີກວ່າ "ໝາກຢາງສີແດງ!!! ມ໊ມມມ ແຊບໆ! ໝາກຢາງສີຂຽວ!!!! ມ໊ມມມ ແຊບໆ! ໝາກຢາງສີຟ້າ!!!!! ມ໊ມມມ ແຊບໆ!" ໃນທີ່ສຸດນາງກໍຕົກລົງວ່າຈະເຈາະຮູນ້ອຍໆ.
ນາງເຈາະຮູນ້ອຍໆ ແລ້ວເວົ້າວ່າ "ເອົາໝາກຢາງໃຫ້ຂ້ອຍແດ່ ໄດ້ບໍ". ແຕ່ທ່ານເຫຼັກບອກວ່າລາວເອົາໝາກຢາງອອກມາບໍ່ໄດ້ ເພາະຮູນ້ອຍເກີນໄປ ນາງຈຶ່ງຂະຫຍາຍຮູໃຫ້ກວ້າງຂຶ້ນ ແລ້ວຖາມລາວວ່າ "ຕອນນີ້ຈະໃຫ້ໝາກຢາງຂ້ອຍແລ້ວບໍ" ແຕ່ລາວກໍຕອບອີກວ່າ "ບໍ່ໄດ້ ຮູຍັງບໍ່ໃຫຍ່ພໍ!". ນາງຂະຫຍາຍຮູໃຫ້ໃຫຍ່ຂຶ້ນອີກ ແຕ່ທ່ານເຫຼັກກໍບໍ່ຍອມຈົນກວ່າຮູຈະໃຫຍ່ພໍໃຫ້ລາວຄານອອກມາໄດ້.
ເມື່ອເມຍຍັກກັບມາພ້ອມຄອບຄົວ ພວກເຂົາເຫັນອາຫານຢູ່ເທິງໂຕະແລ້ວ. ເມຍຍັກເວົ້າວ່າລູກສາວຂອງນາງເກັ່ງຫຼາຍ ເພາະແກງທ່ານເຫຼັກສຳເລັດແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງເລີ່ມກິນ.
ແຕ່ຫຼັງຈາກກິນເສັດແລ້ວ ເມຍຍັກກໍໄປທີ່ຕູ້ເຢັນ ເປີດຊ່ອງແຊ່ແຂງ ແລະ ເຫັນຫົວຂອງລູກສາວ. ນາງຮ້ອງວ່າ "ບໍ່ນ໋ານນນນນນ!?!????" ແລ້ວຮ້ອງໄຫ້ ແຕ່ທ່ານເຫຼັກເລີ່ມຫົວ ແລະ ແລ່ນໜີຂຶ້ນໄປເທິງຫຼັງຄາເຮືອນຂອງຍັກ.
ນາງໄລ່ຕາມລາວຂຶ້ນໄປເທິງຫຼັງຄາ ແຕ່ທ່ານເຫຼັກເຍາະເຍີ້ຍນາງ ແລະ ເວົ້າວ່າ "ນີ້ແມ່ນເສື້ອຂອງເມໂມນາ" ແລ້ວໂຍນເສື້ອໃຫ້ນາງ ນາງຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງບໍ່ເປັນສຸ່ມ ແລ້ວລາວກໍເວົ້າວ່າ "ນີ້ແມ່ນຊຸດຂອງເມໂມນາ" ແລະ ໂຍນໃຫ້ນາງ. ແລ້ວລາວກໍເວົ້າວ່າ "ນີ້ແມ່ນໂສ້ງໃນຂອງເມໂມນາ" ແລະ ໂຍນໃຫ້ນາງອີກ.
ໃນທີ່ສຸດ ທ່ານເຫຼັກກໍແລ່ນໜີໄປບ່ອນໄກ ດ້ວຍໃຈທີ່ພໍໃຈ ເພາະຮູ້ວ່າໄດ້ແກ້ແຄ້ນໃຫ້ການຕາຍຂອງເພື່ອນໆແລ້ວ ແລະ ເມຍຍັກກໍໄດ້ສູນເສຍທຸກສິ່ງທີ່ນາງຮັກ.
ບົດຮຽນຈາກເລື່ອງນີ້ຄື:
