ජීවත් වීමට නම් ඔබ ශක්තිමත් මෙන්ම ඥානවන්තත් විය යුතුය
බොහෝ කලකට පෙර, යකඩ මහතා, වීදුරු මහතා සහ අච්චාරු මහතා යන සමීප මිතුරන් තිදෙනෙක් සිටියහ. යකඩ මහතා සෑදී තිබුණේ යකඩවලින්, වීදුරු මහතා සෑදී තිබුණේ වීදුරුවලින්, අච්චාරු මහතා සෑදී තිබුණේ අච්චාරුවලිනි. ඔවුන් වැඩ කරන්නට බැරි දුප්පත් අය වූ අතර, රාක්ෂයාගේ විශාල මාළිගාව අසල තිබූ කුඩා පැල්පතක ජීවත් වූහ.
ඔවුහු රාක්ෂයාගේ මුළුතැන්ගෙයට ගොස් කා බී, නැවත තම කුඩා පැල්පතට ආහ. එහෙත් එක දවසක් ඔවුන් කමින් සිටියදී රාක්ෂයාගේ බිරිඳ ඔවුන්ව මුළුතැන්ගෙයේදී දැක කෝපයට පත් වූවාය. ඇය ඔවුන්ට කීවේ තවත් මෙහි එන්න එපා කියාය.
පසුදින ඔවුහු නැවත ඇවිත් මුළුතැන්ගෙයේ කන්නට පටන් ගත්හ. ඇය ඔවුන්ව දැක, මෙවර වඩාත් කෝපයට පත් වූවාය. ඔවුහු දිව්වෝය; ඇය ඔවුන් පස්සෙන් එළවාගෙන ගොස් මෙවර වීදුරු මහතාව අල්ලා ගත්තාය. ඇය ඔහුට පිඹිනවාත් සමඟම වීදුරු මහතා අහසට ඉහළට ගොස් බිමට වැටී කැබලිවලට කැඩී මිය ගියේය. ඔහුගේ මිතුරෝ ඉතා දුක් වූහ, එහෙත් ඔහුට කළ හැකි දෙයක් නොවීය.
ඊළඟ දවසේත් යකඩ මහතා සහ අච්චාරු මහතා නැවත ගොස් කන්නට පටන් ගත්හ. ඇය නැවතත් ඔවුන් පස්සෙන් ආවාය. ඔවුහු පලා ගියහ; එහෙත් ඇය ඔවුන් පස්සෙන් ගොස් මෙවර අච්චාරු මහතාව අල්ලා ගත්තාය. ඇය ඔහුට පිඹිනවාත් සමඟම ඔහු අහසට ඉහළට ගොස් බිමට වැටී, කැඩී බිඳී මිය ගියේය. යකඩ මහතා ඉතා දුක් වූ අතර කෝපයටත් පත් වී පළිගන්නට සිතුවේය.
ඊළඟ දවසේ යකඩ මහතා රාක්ෂයාගේ මුළුතැන්ගෙයට ගොස් කන්නට පටන් ගත්තේය. ඇය ඔහුව දැක, "ඔබටත් ඔබේ මිතුරන් වගේ මැරෙන්න ඕනද?" කියා ඇසුවාය. යකඩ මහතා කීවේ ඇයට තමාව මරන්න බැරි බවය. එවිට ඇය ඔහුට පිඹිනවාත් සමඟම යකඩ මහතා අහසට ඉහළට ගොස් බිමට වැටුණේය; එහෙත් ඔහු යකඩවලින් සෑදී ඇති නිසා මිය නොගියේය. ඒ නිසා ඇය පළමු වරට වඩා තදින් පිඹිවාය, එහෙත් ඔහු තවමත් මිය නොගියේය. ඇය නැවතත් උත්සාහ කළාය; එහෙත් මෙවර ඔහුට පිඹිමින් සිටියදී ඇගේ කට පැලී ගියේය. යකඩ මහතා ඇයව බලා සිනාසුණේය.
ඇය තම කට නැවත මසා ගන්නට මහන්නා වෙත ගියාය. ඉන්පසු යකඩ මහතාගේ කුඩා පැල්පත අසලට ගොස් "ශක්තිමත් මිනිහෙක් නම් මෙහාට එන්න!" කියා ඔහුට කැඳවූවාය. යකඩ මහතා තම කුඩා පැල්පතෙන් එළියට ආවේය. ඇය ඔහුට පිඹින්නට උත්සාහ කළාය, එහෙත් ඇගේ කට නැවතත් පැලී ගියේය. යකඩ මහතා ඇයව බලා සිනාසුණේය. ඇය අතිශයින් කෝපයට පත්ව, නැවතත් කට මසා ගන්නට මහන්නා වෙත ගියාය.
ඇයට ඔහුව මරන්න බැරි වූ නිසා, ඔහු තම මුළුතැන්ගෙයට එන විට අල්ලා ගන්නට ඇය සිතුවාය. ඒ අනුව පසුදින යකඩ මහතා මුළුතැන්ගෙයට ගිය විට රාක්ෂයාගේ බිරිඳ ඔහුව අල්ලා ශක්තිමත් මල්ලකට දමා, එය එල්ලුම්කඹයකින් බැඳ, යකඩ මහතාට මුර කරන්නට තම දියණිය වන මෙමෝනාව තෝරා ගත්තාය.
රාක්ෂයාගේ බිරිඳට අවශ්‍ය වූයේ යකඩ මහතාව පිහිලා, තම පවුලේ සියලුදෙනාවම ඔහුව කෑමට ආරාධනා කරන්නටය. ඒ නිසා ඇය දියණියට කීවේ මල්ල විවෘත නොකරන්න ප්‍රවේශම් වෙන්න කියාය. ඉන්පසු රාත්‍රී කෑමට එන්නැයි තම නෑදෑයන්ට ආරාධනා කරන්නට ඇය ගෙදරින් පිටත් වූවාය.
ඇය තමාව කන්නට අදහස් කරන බව යකඩ මහතාට ඇසුණි. මල්ලෙන් එළියට එන්නේ කෙසේදැයි ඔහු කල්පනා කළේය. ඔහු හයියෙන් චුයිං ගම් හපමින් "රතු ගම්, ම්ම්ම්, රසයි රසයි! කොළ ගම්, ම්ම්ම්, රසයි රසයි! නිල් ගම්, ම්ම්ම්, රසයි රසයි!" කියා නැවත නැවත කීවේය. වාසනාවකට රාක්ෂයාගේ දියණිය (මෙමෝනා) ට චුයිං ගම් අවශ්‍ය වූ නිසා, ඇයට ගම් කෑල්ලක් දෙන්නැයි ඇය යකඩ මහතාගෙන් ඉල්ලුවාය.
යකඩ මහතා ඇයට කීවේ මල්ල බැඳී ඇති නිසා ගම් දෙන්න බැරි බවය. මල්ලේ පොඩි සිදුරක් හදන්නැයි ඔහු කීවේය, එහෙත් ඇය කීවේ තමාට බැරි බවය; මන්ද ඇගේ අම්මා මල්ල විවෘත නොකරන්නැයි අණ කර තිබුණු නිසාය. ඒ නිසා යකඩ මහතා විනාඩියක් බලා සිට, නැවතත් "රතු ගම්!!! ම්ම්ම්, රසයි රසයි! කොළ ගම්!!!! ම්ම්ම්, රසයි රසයි! නිල් ගම්!!!!! ම්ම්ම්, රසයි රසයි!" කියා කීවේය. අන්තිමට ඇය එකඟ වී, පොඩි සිදුරක් හදන්නම් කියා කීවාය.
ඇය පොඩි සිදුරක් හදා, "මට ගම් කෑල්ලක් දෙන්න, කරුණාකරලා" කීවාය. එහෙත් යකඩ මහතා කීවේ සිදුර ඉතා පොඩි නිසා ගම් එළියට ගන්න බැරි බවය. ඒ නිසා ඇය එය පළල් කර "දැන් මට ගම් දෙනවාද, කරුණාකරලා?" කියා ඇසුවාය. එහෙත් ඔහු නැවතත්, "නෑ, බැහැ, සිදුර ඇති තරම් ලොකු නැහැ!" කීවේය. ඇය සිදුර තව තවත් පළල් කළාය; යකඩ මහතා එකඟ වූයේ සිදුරෙන් එළියට පැමිණිය හැකි තරම් ලොකු වන තෙක්ය.
රාක්ෂයාගේ බිරිඳ තම පවුලේ අය සමඟ ආපසු ආ විට, කෑම මේසය මත සූදානම්ව තිබෙනු දුටුවාය. රාක්ෂයාගේ බිරිඳ කීවේ, යකඩ මහතාව පිහා තිබෙන නිසා තම දියණිය විශිෂ්ටයි කියාය. ඉන්පසු ඔවුහු කන්නට පටන් ගත්හ.
එහෙත් ඔවුන් කා අවසන් වූ පසු, රාක්ෂයාගේ බිරිඳ ශීතකරණය වෙත ගොස් ෆ්‍රීසරය විවෘත කළ විට තම දියණියගේ හිස දුටුවාය. ඇය "එපාාාාාා!?!????" යැයි කෑගසා හැඬීමට පටන් ගත්තාය. එහෙත් යකඩ මහතා සිනාසෙමින් රාක්ෂයාගේ ගේ වහලය මතට දිව ගියේය.
ඇය ඔහු පස්සෙන් වහලයට ගියාය. එහෙත් යකඩ මහතා ඇයව සමච්චල් කරමින් "මේ මෙමෝනාගේ කමිසය" කියා එය ඇය වෙතට විසි කළේය. ඇය පිස්සුවෙන් මෙන් හඬමින් සිටියදී ඔහු "මේ මෙමෝනාගේ ගවුම" කියා එයත් ඇය වෙතට විසි කළේය. ඉන්පසු "මේ මෙමෝනාගේ කොට කලිසම්" කියා ඒවාත් ඇය වෙතට විසි කළේය.
අන්තිමට යකඩ මහතා තම මිතුරන්ගේ මරණවලට පළිගත් බවත්, රාක්ෂයාගේ බිරිඳට ඇය ආදරය කළ සියල්ල අහිමි වූ බවත් දැන සෑහීමට පත්ව, දුරස්ථ තැනකට දිව ගියේය.
මේ කතාවේ උපදේශය මෙයයි:
